HET VERHAAL VAN DE Familie Shhadeh

“Nieuwe toekomst”

In Bergambacht woont het Syrische gezin Shhadeh. Wat ze ­hebben meegemaakt is heftig. Ze zijn dankbaar dat ze nu in Nederland wonen en maken er het beste van: vader en moeder volgen gemotiveerd de inburgeringscursus en hun zonen gaan naar school. De oudste haalde onlangs zijn rijbewijs en de tweede heeft een bijbaantje bij een kaasboerderij. “We ­bouwen een nieuw leven op in de Krimpenerwaard.”
De raket vaagde niet alleen het halve huis weg…

De oorlog in Syrië heeft hen veel gekost. Hun dochtertje Jana van 3 overleefde een raketinslag niet. Zij stond op het balkon van hun woning in West-Aleppo, moeder was op dat moment in de keuken. Muhammed Nisar Shhadeh (51) haalt een foto tevoorschijn; het halve huis ligt in puin. Het verdriet is nog altijd aanwezig, blijkt uit een blik op zijn gezicht en dat van zijn vrouw Sinaa Kjij (44).

Frontlinie
Ze probeerden hun leven in Aleppo voort te zetten. Vader runde een winkel in sportkleding en -schoenen.
Wanneer hun oudste zoon Abdul (toen 18 jaar) een oproep voor het leger krijgt, besluit hij het land te ontvluchten. Muhammed: “Hij zou in de frontlinie terecht zijn gekomen, net als twee vrienden die wel gingen. Ze waren binnen twee maanden dood…” Zoon Abdul vlucht eind 2013 naar Turkije. Later voegt de tweede zoon Moustafa (toen 15 jaar) zich bij hem. Samen besluiten ze de oversteek naar Griekenland te maken, zo’n 2,5 uur varen in een overvolle rubberboot. Ze worden geholpen door het Rode Kruis en de Rode Halve maan.

Lange reis
Na een lange tocht door Macedonië, Servië, Hongarije, Oostenrijk en Duitsland komen de twee broers uiteindelijk in Nederland aan. In Ter Apel schrijven ze zich in en hebben een gesprek met de IND. Na een verblijf in zeven AZC’s krijgen Abdul en Moustafa een verblijfsstatus. Daarna volgen nog zeven maanden in AZC Hengelo waar de jongens gezins­hereniging aanvragen voor hun ouders en derde broertje Anas (nu 17). Hun oudere zus is getrouwd en blijft in Turkije. Abdul: “Samen met VluchtelingenWerk ­hebben we alles in orde gemaakt. Mijn ouders hadden al hun papieren gelukkig nog.”
In mei 2017 komt er een woning in Lekkerkerk beschikbaar voor de broers. Eind 2017 komt de rest van het gezin in Nederland aan. De gemeente Krimpenerwaard wijst het gezin een woning toe in Bergambacht. Eindelijk zijn ze weer samen!

Delen via: